±0 life

~nunca choveu que num estiara~

継承語どご取返て

麻将

Sòni #027 e #028

Ère era ora de sopar. Non i èrem sonque ma mair, era mare - qu'ère encara viua -, eth mèn frair R. e jo. R. se planhèc des botifarres, qu'èren un shinhau cremades. Jamès ena vida m'enfadè tant damb quauquarrés... Era mare se n'estonèc fòrça e me diguec qu'a viatges cau tanben saber carar.


Non sai pas perqué, ath delà deth morralet, me calie portar cada dia tà estudi dues maletes de viatge molt gròsses. Cada dia era pair me les portaue enquiara parada d'autobusi, de manèra que quan i arribaua, ja i eren es dus maletons e non me calie sonque pujar-les ar autobús.

Xüberotara ikasten ari niz!

Herenegün xüberotara ikastea erabaki düt. Dela 14 urte, eüskara klaseak hartzen nütin, bena ordüan ez zeitan deüs sartzen bürüan. Orano uste düt eüskara hanitx mintzajea zaila dela, bena orai buxi bat pürü entelegatzen düt nola ebiltzen dan hau. Eüskaraz mintzatea ikasteko, hanitx trebatü behar da...

Sònis #025 e #026

È soniat qu'auia gessut de hèsta. Non auia dromit en tota era net. Ua gojata m'auia balhat quauquarren tà béuer, e quan me desvelhè, èra en ua auta hèsta. Totau, que m'auia drogat, e quan me n'assabentè, mos pelejàrem, mès fin finau mos hèrem amics (o aumens mos hèrem era patz). Semble qu'ère en tempsi der insti, quan bèth còp gessí de hèsta d'amagat, mès non n'i auia, de cares coneishudes, e eth sòni qu'ère en castilhan, en plan «FoQ».


È soniat qu'es amics dera uni anauen tà Taquaritinga, en çò de R. Tanplan M. i anè, mès jo, non. Un amic que coneishi deth Hokkaido Kyо̄kai, T., tanben i anè (e aquerò que non se coneishien). En tornèren fòrça cansadi pr'amor qu'arrés non auie dromit. Ena tornada, A. amiaue eth coche, e per çò que m'auie condat T., eth e D. (qu'en aqueri tempsi non èren encara maridadi) se pelegèren fòrça (ua causa que tanpòc non ei guaire abituau, que cau díder).

Insònii #022 - #024

Mi zero in Giapon co i mei genitori (seben che nte la vita real i son mai ndat qua) e me nona. Zèrimo nte'n ristornte. Fugivo d'un amigo, T. Non sò mia perché, vago via solo del ristorante, ma lo cato nte lu nte'l stasionamento co so mama. Me scondo svelto e par sorte el no me vede mia. Sentivo de fora del ristoran come me pupà drio brontolava par qualcosa.


Zero no sò ndove co na amiga (che no sò mia chi che la ze) e me cusin de secondo grado V., ma ricordo che ghe zera arquanti computadori, e ela la ghe spiegava qualcosa in giaponese (malgrado la parla mia giaponese). Alora ghe domando se la scriveva en okinawano (seben che noantri no semo mia okinawani), e ela la me mira imbaraià e la me dise: "Ma... I ze diferente l'okinawano e l'esperanto? Che cosa che i son drio spetar, i esperantisti?", e mi scominsio a parlar de l'esperanto e de la "fina venko" (???).


Asistevo sèrie antighe con qualchedun che no cognoso mia. Zera de note, e de colpo nda dentro la caxa un ladro. El scominsia a reoltar e sfrugnar in tut, fin ntei eletrodomèstichi. Alora, la toradera la sciopa e la fameia la s'incorze che ghe ze qualquedun nte la caxa. Mi no cognoso nisun. Ghe son due tosatei, uno de lori el putel che'l asisteva TV insieme con mi, la mama, el pupà e la nona; nisun axiatico. El padre el ze furbi cosita, el se nasconde nte nantro posto. El seguetrador alora mete i quatro nte na càmera e'l dixe che'l li liberarà co che'l finise de robar. Nte un momento, m'incorto che son nte la caxa de me cusina J., ma ghe son due done nte de drio dela caxa che no cognoso mia. E ghe ze anca nantra caxa. Me scondo là par che'l ladro no'l m'apagnase.